รู้บ้างไหมว่านานแค่ไหนที่เธอนั้นจากไป

ฉันยังจำเจ็บครั้งนั้นยังไม่หาย

แล้ววันนี้เธอกลับมาพร้อมดวงตาที่เหม่อลอย

ดูเจ็บช้ำหมดความหวังไม่เหมือนเดิม

ไม่อยากจะถามที่เธอกลับมา

เพราะเขาใช่หรือเปล่า

ไม่อยากตอกย้ำให้เธอเจ็บใจมากกว่านี้

ฉันรู้ดีนะเจ็บแค่ไหน เมื่อตอนที่ถูกทิ้ง

** นี่แหละ ที่เราไม่อยากคุ้นเคย

แต่ไม่มีใครไม่เคยร้องไห้

บังเอิญเป็นเธอที่โชคร้ายต้องมาเสียใจ

ไม่นานที่ช้ำก็คงหาย และเธอก็คงเข้าใจและจะลืม

โลกยังหมุนจะหยุดเดินได้ยังไงก้าวต่อไป

ลืมไปซะ คราบรอยน้ำตา

แล้วไปแล้วก็คงให้เวลาช่วยให้ลืม

แม้ต้องใช้เวลาชั่วชีวิต

**

นี่แหละ ที่เราไม่อยากคุ้นเคย

แต่ไม่มีใครไม่เคยร้องไห้

บังเอิญเป็นเธอที่โชคร้ายต้องมาเสียใจ

ไม่นานที่ช้ำก็คงหาย และเธอก็คงเข้าใจและจะลืม

เมื่อวานแตกตื่นกันอีกแล้ว ก็แผ่นดินไหวอีกครั้ง

ระดับความรุนแรง สามารถเกิดสึนามิได้ทีเดียว

โชคดีที่ไม่มีอะไรเกิดขึ้น แต่ก็ดีแล้วที่ไม่เกิด

ครั้งแรกครั้งเดียวที่เกิดขึ้นก็คงจะพอแล้วละมั้ง

สำหรับเหตุการณ์แบบนี้คง ไม่อยากคุ้นเคย กันหรอกจริงม๊ะ