เป็นแค่หยดน้ำเล็ก ๆ หยดนึง

จึงไม่อาจเทียบลำธารที่กว้างใหญ่

อาจจะใสแต่มันไม่มีค่าใด

เธอต้องการน้ำที่เย็นฉ่ำใจ

จึงตกลงเลือกลำธารที่กว้างใหญ่

ไม่ต้องการหยดน้ำเล็ก ๆ ข้างกาย

* จวบจนวันที่ธารน้ำใสเย็น

กลายเป็นดินทรายแห้งแล้ง

เธอจึงอาจมาอ้อนวอนขอน้ำสักหยด

แค่หยดน้ำหยดเดียวที่รดลงไป

อาจช่วยเธอไม่ให้สิ้นหวัง

อย่างที่ถูกใครทำ ทำให้เจ็บแทบตาย

** แค่หยดน้ำในใจ ไม่มีค่าอะไร

แต่ไม่เคยจะเหือดแห้งจางหาย

จะคอยหล่อเลี้ยง ไม่จากไปไหน

ไม่มีลดจะเติมเพิ่มทุกวัน

แค่หยดน้ำในใจ แต่ก็ใสและเย็น

และจะเป็นอย่างนี้เรื่อยไป

จะนานแค่ไหน หยดน้ำก็ยังใส ๆ ดังเดิม

แม้ว่าเธอนั้นไม่เคยเข้าใจ

แม้ว่าเธอนั้นไม่อาจรับรู้ได้

แต่จงจำไว้ว่าฉันจะยังรักเธอ

แม้ว่าเธอนั้นไม่เคยใส่ใจ

แม้ว่าวันนี้เธออาจมองข้ามไป

แต่จงจำไว้ว่าฉันจะรอเหมือนเดิม

*

ก็อยู่ที่เธอนั้น จะเห็นฉันเป็นอย่างไร

หยดน้ำจะยังใส เพื่อรอเธออยู่เสมอ

แค่หยดน้ำในใจ ไม่มีค่าอะไร

แต่ไม่เคยจะเหือดแห้งจางหาย

จะคอยหล่อเลี้ยง ไม่จากไปไหน

ไม่มีลดจะเติมเพิ่มทุกวัน

แค่หยดน้ำในใจ แต่ก็ใสและเย็น

และจะเป็นอย่างนี้เรื่อยไป

จะนานแค่ไหน หยดน้ำก็ยังใส ๆ ดังเดิม

~ จะนานแค่ไหน หยดน้ำก็ยังใส ๆ ดังเดิม ~