วน ๆ เวียน ๆ ลำพังคนเดียว
กับตัวเราแค่นี้ คนเดียวแค่นี้
ปล่อยวันผ่านไปงั้น ๆ
แค่เป็นหนึ่งคน ที่ยังเดินทางเรื่อยไป
บางเวลาลืมตามีตัวคนเดียว
ต่างจากคนทั้งหลาย ผู้คนทั้งหลาย
ยังวุ่นวายสับสนกับความคิด
คล้ายกับมีอะไร ค้างคาในใจ ...โฮว
* เฝ้าถาม และคิดทบทวนว่าดีรึเปล่า
กับชีวิตแบบนี้ที่เป็นสุข
จะจริงแค่ไหนเพียงไร อยากรู้
กับสิ่งที่เราเรียกกันว่าความสุข ที่เกิดมาในใจ
ยังอยู่ภายในใจ ยังคงเป็นจริงอย่างนี้ถึงเมื่อไหร่
ยังสับสนและยังไม่เข้าใจ มันจะเป็นยังไงแล้วแต่
ยังไม่แน่ใจ เราไม่โทษใคร เป็นคำถามที่ยังไม่ต้องรู้
ในนาทีที่ใจฉันสุขเท่านี้ ไม่สนใคร
มีบางคนมองเราคล้ายเรานั้น
ต่างต่างจากคนทั้งหลาย ผู้คนทั้งหลาย
ปล่อยวันผ่านไปงั้น ๆ
แค่เป็น 1 คน ที่ยังล่องลอยเรื่อยไป
*
** ยังสับสนและยังไม่เข้าใจ มันจะเป็นยังไงแล้วแต่
ยังไม่แน่ใจ เราไม่โทษใคร เป็นคำถามที่ยังไม่ต้องรู้
ในนาทีที่ใจฉันสุขเพียงตัวเราเท่านี้ ไม่สนใคร
มันเป็นเพียงชีวิตของฉันเอง ความคิดของฉันเอง
โทษที ที่มันไม่ค่อยเหมือนคนอื่น
ยังคงแคร์ เพียงแค่ความสุขที่อยู่ในใจข้างในตอนนี้
**
ยังสับสนและมันก็ยังไม่เข้าใจ มันจะเป็นยังไงแล้วแต่
ยังไม่แน่ใจ เราไม่โทษใคร เป็นคำถามที่ตัวฉันยังไม่ต้องรู้
ในนาทีที่ใจฉันสุขเท่านี้ ไม่สนใคร
.
"การาใจใส่" กับ "การใส่ใจ" ไม่ต่างกันเท่าไหร่
แต่... หากเอาใจใส่มากไป บางทีเค้าอาจจะไม่ต้องการ
ถ้างั้นเรามาพบกันตรงที่ความพอดีของกันและกันเนอะ
แต่เราว่า ... ใส่ใจให้พอดีกับการเอาใจใส่ ท่าจะดีกว่า
รับรองว่า "ความสุข" ที่ได้รับจะเบิกบานขึ้นอีกเยอะเลย.
.
